Skip to main content
Nid: 237 Body:

“Klassieke Muziek in Veerse Kerken”

Een derde winnaar van het Oscar Back Concours in deze Veerse serie is Tosca Opdam, die door de Volkskrant in 2011 omschreven werd als een “Overrompelende muzikale persoonlijkheid”.
Sindsdien weet de violiste publiek en critici te boeien met haar muzikaliteit en artistiek elegante vertolkingen.
Tosca treedt veelvuldig op in binnen- en buitenland, zo speelde ze in het Lincoln
Center en het National Arts Center (Ottawa), en in Nederland in het
Concertgebouw, De Doelen, het Muziektheater en Muziekcentrum Frits
Philips.
Tosca Opdam studeerde bij Peter Brunt aan het Conservatorium van Amsterdam en rondde haar opleiding af aan de Juilliard School in New York
“ Helena Basilova showed an affinity for Shostakovich and played sensitively and with flair.. " New York Times
" Soms blaast ze een frisse bries door de noten maar vaker overheerst de melancholie die zo mooi bij de werken van Janácek past.." Volkskrant.
Helena Basilova werd geboren in Rusland, maar groeide op in Nederland.
Haar piano-carrière nam een vlucht na de toekenning van de Debuut Serie Concert Tour in 2008. Helena speelde sindsdien in de belangrijkste concertzalen van Nederland en tourde vervolgens intensief in heel Europa, Zuid-Amerika en de VS.
Ze verhuisde naar New York om zich daar verder te ontwikkelen en te laten inspireren.
In 2013 bracht de pianiste haar debuut-cd uit met pianowerken van Leoš Janáček, die lovend werd ontvangen door de Nederlandse pers en radio. In 2015 verscheen haar tweede album “Picturing Scriabin”, opgenomen in het gerenommeerde Banff Centre Canada, ter ere van de 100e sterfdag van Alexander Scriabin.

Programma

Bach Sonate voor viool en clavecimbel (piano) in E Groot, BWV 1016
Korngold Selectie uit de “Much Ado About Nothing Suite”
Debussy Viool-sonate
Pauze
Andriessen Raadsels
Bosmans Arietta
Prokofiev Viool-sonate No. 2 in D Majeur, Op. 94bis

Nid: 239 Body:

“Klassieke Muziek in Veerse Kerken”

Wellicht had u nog niet van het Archduke Ensemble gehoord ? Dat zou zomaar kunnen, omdat dit kosmopolitische ensemble nog niet zo lang geleden is opgericht.
Uiterst ervaren krachten nochtans, waarbij met name pianiste Shuann Chai al sinds meerdere jaren een graag geziene gast is in onze Zomerserie in Veere.
De gezamenlijke passie van de musici is het uitvoeren van kamermuziek uit de 18e en 19e eeuw, het programmeren van de grote meesterwerken van het repertoire naast minder bekende vondsten, en het presenteren van deze werken op een historisch geïnspireerde, romantisch georiënteerde en vooral warmbloedige manier.
Dat het ensemble vermoemd is naar het Aartshertog-trio van Beethoven, dat had u ongetwijfeld al geraden.
Violist Shunske Sato is concertmeester van Concerto Köln en van de Nederlandse Bachvereniging. In 2011 maakte hij de eerste opname van Paganini’s tweede vioolconcert op een historisch instrument met de Academy of Ancient Music.
Altviolist Emlyn Stam is actief als kamermusicus, solist en orkestmusicus en treedt regelmatig door heel Nederland en Europa op, met o.a. het Asko / Schönberg Ensemble, het Parkanyi Kwartet, het Ysaÿe Trio en het aan de weg timmerende New European Ensemble.
Cellist Job ter Haar, leerling van Anner Bijlsma, is een veelzijdig muzikant, hij speelt immers zowel bij het Ives Ensemble als bij Musica ad Rhenum.
Pianiste Shuann Chai studeerde in New York en Den Haag, onder meer bij Stanley Hoogland en Bart van Oort, vormt een duo met Pieter Wispelwey, en is een engagerend performer, die in haar spel emotie aan intellect paart.

Bezetting
Shunske Sato viool
Emlyn Stam altviool
Job ter Haar cello
Shuann Chai piano

Programma "In zigeunerstijl"
Liszt Hongaarse Rhapsodie nr. 2
Enescu Konzertstück
Dohnanyi Stijktrio
Pauze
Brahms Pianokwartet in G klein, op. 25

Nid: 242 Body:

“Klassieke Muziek in Veerse Kerken”
In 1995 won de Engels-Nederlandse violist Daniel Rowland het Oscar Back Concours (de vierde in deze Veerse serie), en hij is bepaald niet de eerste de beste, zijnde de primarius van het vermaarde Brodsky Quartet. Als zodanig tourde hij de wereld rond, van het Concertgebouw tot de Royal Albert Hall en Carnegie Hall. Opvallend daarbij is zijn voorliefde voor nieuwe muziek, met name via zijn eigen Contrechamps Ensemble.
Maja Bogdanovic begint zich te ontpoppen als een van de toonaangevende cellisten van haar generatie. In 2007 won ze de eerste prijs van het Aldo Parisot Cello Competition in Zuid-Korea. Ze werkte verder frequent samen met componisten als Goebaidalina en Penderecki. Een recent recital in Carnegie Hall werd door The Strad omschreven als “an outstanding performance of exceptional tonal beauty, great maturity of interpretation, and technical excellence”.
Het is maar dat u het weet.
Van dit uitzonderlijk duo mag een uitzonderlijk concert verwacht worden.
Weet wel dat in de fraaie kapel van Hoogelande, onder de rook van Middelburg, de plaatsen beperkt zijn. Tijdig reserveren wordt aangeraden.

Programma

“Folklore and virtuosity”

Halvorsen Passacaglia
Gliere Duos
Sollima La Tempesta (cello-solo)
Sollima Rittatto di musico (cello-solo)
Sollima Heimat Terra duo
Vasks Duo

Pauze

Enescu Impressions De l’enfance (viool-solo)
Ravel Sonate voor viool en cello

Nid: 243 Body:

“Klassieke Muziek in Veerse Kerken”

Op 21 oktober 2017 won Alexander Ullman (1991, Verenigd Koninkrijk) de eerste prijs van het prestigieuze Internationaal Franz Liszt Pianoconcours in Utrecht.
In het verlengde hiervan wachtten hem vervolgens concerten met de symfonie-orkesten van Seoul, Oslo en Rotterdam en recitals in meer dan dertig landen, waaronder China, Brazilië, Colombia, de Verenigde Staten, Zuid-Afrika, de Baltische Staten, Indonesië, Noorwegen, Spanje, Duitsland, Frankrijk, België en Nederland.
Al doende arriveert dit super-talent op zondag 12 augustus in Koudekerke, met een heel fraai programma, veel Liszt natuurlijk, maar ook Stravinsky. Warm aanbevolen.
Tot slot nog wat citaten uit de pers.
‘’Het waren de poëzie en de retoriek waarmee de ervaren Ullman het concours won’’ (Trouw)
‘’Ullman raakt de muzikale kern van Liszt’’
(Trouw)
‘’Alexander bracht de noten met zoveel visie en helderheid tot leven dat het was alsof de componist over zijn schouder meekeek’’
(Huffington Post)

Programma
Liszt En rêve, S207
Liszt Schlaflos! Frage und Antwort, S203
Liszt Bénédiction de Dieu dans la solitude, S173/3
Liszt Csárdás, S225/1
Liszt Mephisto Waltz No. 2, S515
Pauze
Tchaikovsky/Pletnev Nutcracker Suite
Stravinsky Firebird Suite

Nid: 245 Body:

“Klassieke Muziek in Veerse Kerken”

Naum Grubert werd in 1951 geboren te Riga. Na zijn studie bij Theodore Gutman in Moskou, was hij laureaat van verschillende prestigieuze pianoconcoursen waaronder het Russische Nationale Concours, het Tsjaikovski Concours en het Montréal Pianoconcours.
Na vele uitgebreide tournees in verschillende landen, waaronder een indrukwekkend Nederlands debuut in 1982, vestigde hij zich het jaar daarop in ons land.
Grubert werkte met Gidon Kremer en de gerenommeerde bariton Robert Holl, waar hij ook een Winterreise-cd met uitbracht, was verder solist bij het BBC Philharmonic Orchestra, het Koninklijk Concertgebouworkest en het Rotterdam Philharmonisch Orkest, onder niet de minste dirigenten als Ernest Bour, Ed Spanjaard, Thomas Sanderling en Valery Gergiev,
Hij heeft diverse, goed ontvangen cd’s opgenomen, met solowerken van Schubert, Liszt, Rachmaninov en Moessorgsky.
En wat heeft de pers te melden ?
’Grubert is a man of rich, broad sound and deep contemplation. ’
(Volkskrant)
’For all his virtuosity, he interprets music as a philosopher or a thinker. ’
(Frankfurter Algemeine Zeitung)
’Grubert’s lyricism is balanced with his power and intellect. ’
(The Times)
Dat mag men dus verwachten en een mooi programma bovendien.

Programma
Franck Prélude, Choral et Fugue
Beethoven Sonate Op. 57 ‘Apassionata’
Pauze
Skrjabin 13 Preludes
Sonate nr. 3
Feuillet d’album Op. 45
2 Studies Op. 8, no. 11 & 12

Nid: 247 Body:

“Klassieke Muziek in Veerse Kerken”

Marietta Petkova is een in Nederland woonachtige, voor een deel ook opgeleide (Jan Wijn, György Sebök) van origine Bulgaarse pianiste hors categorie, die naar Zeeland afreist met een uitgebalanceerd en uiterst boeiend programma. Chopin natuurlijk, maar ook de Preludes van Debussy, een zeldzaam mooi en avontuurlijk, vroeg-modern pianowerk.
Enkele jaren geleden gaf Petkova een memorabel concert in de Grote Kerk Veere.
Het begrip memorabel is uiteraard subjectief, laat ik het derhalve onderbouwen met een recensie uit kwaliteitskrant NRC Handelsblad:
“De Bulgaarse meesterpianiste Marietta Petkova bespeelt de vleugel met een indrukwekkende virtuositeit, maar uiteindelijk draait alles bij haar om veel méér dan de noten. Petkova musiceert in essentie vanuit haar gevoel. Daardoor is haar spel soms grillig, maar altijd puur en expressief. Juist daarom blijkt Petkova de ideale pianiste om de turbulente gevoelsontladingen van Schumann en de hypersensitieve bespiegelingen van Chopin tot in de diepste kern te raken. Het resultaat is even bedwelmend als onontkoombaar.”
Onze eigen PZC had daar het volgende over te melden:
“Zij paart een fenomenale techniek aan een fijnzinnige, doorvoelde muzikaliteit en of het nu snelle loopjes zijn of beladen emotionele passages, alles lijkt ze te spelen of het totaal niet moeilijk is.”

Programma
Chopin 4 Ballades
Pauze
Debussy 12 Preludes Boek 1

Nid: 249 Body:

“Klassieke Muziek in Veerse Kerken”

Michael Foyle, student van Daniel Rowland en Maxim Vengerov, won in 2016 het Oskar Back Concours (de vijfde winaar in deze Veerse serie) met een veel geprezen uitvoering van het Eerste Vioolconcert van Szymanowski met het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Het orkest was zodanig onder de indruk dat de violist onmiddellijk een uitnodiging kreeg om eind 2017 het vioolconcert van Korngold te komen spelen. Daarnaast ontving hij uitnodigingen van Het Concertgebouw, Wigmore Hall en het New York Chamber Music Festival.
Michael komt uit een Brits-Nederlandse familie en gaf op achtjarige leeftijd zijn solo-debuut met orkest tijdens het Edinburgh Festival Theatre. Hij won de BBC Young Musician of the Year Award in 2008 en de Royal Overseas League String Competition in 2013.
Met de Estse pianist Maksim Štšura vormt Michael een veelgeprezen duo waarmee hij de Beethoven Piano Society of Europe Duo Competition en de Salieri-Zinetti International Chamber Music Competition in 2015 won.
Het lijkt erop dat aan het eind van dit betrekkelijk korte zomerseizoen enkele Engels-Estse supertalenten de gemeente Veere aandoen. Laat de betrekkelijke onbekendheid van dit duo u niet weerhouden naar Vrouwenpolder af te reizen, u zult rijkelijk beloond worden. Iedereen die er vorig jaar in de Grote Kerk Veere bij was, kan dit beamen. Dit was met afstand het beste concert van dat zomerseizoen, met respect voor alle andere muzikale hoogvliegers. Dit is met andere woorden een meer dan terechte reprise. Mis hem niet !

Programma
Janacek Sonate voor viool en piano
Fauré Sonate voor viool en piano,No.1, Op.13
Pauze
Hesketh A lie to the Dying (inscrizione, derivata)
Respighi Sonate voor viool en piano

Nid: 271 Body:

Jazz, rake beats en een donker stemgeluid komen samen in TaxiWars, de band van dEUS-zanger Tom Barman en saxofonist Robin Verheyen.
De Antwerpse band dEUS werd groot in het alternatieve rockcircuit, maar werd al vanaf het begin sterk beïnvloed door jazz. Niet vreemd dus dat dEUS-zanger Tom Barman een jazzgroep heeft opgericht,TaxiWars. Partner in crime is de in New York aan de weg timmerende saxofonist Robin Verheyen, die de composities voor zijn rekening neemt.
‘Kort, puntig en direct: TaxiWars is hardcore-jazz met een punk-achtige benadering’, aldus Barman, die zich een weg baant door de songs met een mix van spoken word, rap, chansons a la Serge Gainsbourg en jazz a la Archie Shepp, Charles Mingus en meer, veel meer.
‘Een dwingende beat, een prikkelende saxofoonpartij, hees gefluisterde vocalen die iets sensueels maar ook iets duisters hebben’, zo typeert Trouw het geluid van TaxiWars, dat daarmee uitstekend past in de nieuwe lichting grensverkennende Belgische bands als Dans Dans, STUFF. en Nordmann.
‘Barman en Verheyen blazen jazz en poetry nieuw leven in met stomende songs’
(de Standaard).
Op het International Jazzfestival Middelburg van 2016 waren zij een van de slotacts, waar de band, ondanks de verregende situatie, een even memorabele als pulserende performance neer zette.
Voor degenen, die er toen niet bij waren, gaat TaxiWars nog een keer in reprise, degenen die er wel bij waren hebben ongetwijfeld geen verdere aanmoediging nodig.
Bezetting: Tom Barman (vocalen), Robin Verheyen (tenorsax), Nicolas Thijs (bas) en
Antoine Pierre (drums)

Nid: 251 Body:

Gerard von Brucken Fock was een Zeeuwse componist, geboren op Slot ter Hooge, net buiten Middelburg, die rond 1900 de nodige naam en faam opbouwde, zowel nationaal als internationaal. Hoewel lange tijd in het muzikale geheugen weggezakt, ondergaan de componist en zijn werk inmiddels een zekere en terechte herwaardering.
Dit project beoogt een bloemlezing uit zijn werk te geven middels een middagvullend concert op locatie, het reeds genoemde Slot ter Hooge, waar hij zijn jeugd doorbracht.
In de idyllische tuin zal een podium geplaatst worden, waar prominente musici als Larissa Groeneveld, Frank van de Laar, Marianne Boer, Edith van Moergastel, Rien Balkenende en het ZED Chamber Choir onder leiding van Elisabeth Blom acte de presence zullen geven.
Het programma vormt, zoals gezegd, een bloemlezing uit het oeuvre van Von Brucken Fock.
Uitgevoerd door een keur aan musici, die zich al eerder verdienstelijk hebben gemaakt voor de promotie van het werk van de componist, door concerten, maar vaak ook door het uitbrengen van c.d.’s van zijn werk de laatste jaren.
Op het programma staan in ieder geval de nodige werken voor piano-solo, uit te voeren door de diverse aanwezige pianisten, de bijzondere mooie altviool-sonate, uit te voeren door pianiste Marianne Boer en altvioliste Edith van Moergastel, de niet minder mooi cello-sonate, uit te voeren door celliste Larissa Groeneveld en pianist Frank van de Laar en tot slot een selectie uit het vocale werk, waaronder Psalm nr. 1, uit te voeren door het ZED Chamber Choir, onder leiding van Elisabeth Blom.
Tussen 2 en 5 zullen er 4 korte sets gespeeld worden met pauzes, om de muziek maximaal tot zijn recht te laten komen, maar ook de omgeving.
De entourage mag er immers wezen, het zal ongetwijfeld goed toeven zijn in de tuin voor het slot.
Er zal op bescheiden schaal ook voor catering gezorgd worden.
Dit is ons laatste locatie-project deze zomer, waarin opnieuw muziek, erfgoed en landschap een fraaie kruisbestuiving aangaan.
Zoals bij alle locatie-projecten zijn er hier ook enige praktische haken en ogen.
De ingang is net buiten Middelburg, op de weg naar Koudekerke, Koudekerkseweg 200. De oprijlaan is goed toegankelijk voor voetgangers en fietsen. Het advies in deze luidt ook hier weer om bij voorkeur op de fiets te komen. Neemt men zijn toevlucht tot de auto, dan moet men rekening houden met beperkte parkeermogelijkheden.
Mettertijd zullen wij op onze website uit de doeken doen wat hier mogelijk is en wat niet.

Nid: 273 Body:

De onvermijdelijke Benjamin Herman, zal op de late zondagmiddag met zijn nieuwe kwartet het podium van de Spot betreden. Herman is uiteraard de voorman van het onvolprezen New Cool Collective, een onvermoeibaar saxofonist en dito pleitbezorger van jazz in al zijn verschijningsvormen, van stuwende Hammond-jazz en pakkende liedjes tot big band-jazz en toegankelijk avantgardisme. Een veelzijdig man, die even gemakkelijk in de slag gaat met Han Bennink, baanbreker van de vrije improvisatie, als met Tony Allen, boegbeeld van de Afro-funk.
Dit jaar viert saxofonist Benjamin Herman zijn 50e verjaardag met de release van meerdere albums, één daarvan is “Bughouse”.
Met dit project laat de saxofonist een langgekoesterde wens in vervulling gaan die zijn eerste muzikale liefdes, punk en jazz, samenvoegt.
De rest van het artikel bestaat voornamelijk uit teksten van Benjamin Herman zelf, zodanig informatief en ook hartverwarmend, dat we u dat niet willen onthouden.
“Al jaren had ik dit plan in mijn hoofd. Ik kon alleen de juiste muzikanten niet vinden”. Na een ontmoeting met drummer Olav van den Berg (Seein’Red, Lärm) leek
alles eindelijk op zijn plaats te vallen. Met de toevoeging van gitarist Reinier Baas
en bassist Peter Peskens (Jungle By Night) was de line-up compleet.
Het resultaat zijn 20 knallende composities met een gemiddelde duur van 2 minuten.
Hoewel hij veelal bekend is als jazzmuzikant, is Benjamin als beginnend muzikant
sterk beïnvloed door de DIY (do it yourself)- mentaliteit, welke was overgewaaid uit Engeland met de punkmuziek van eind jaren ‘70.
“Toen ik begon met spelen, rond mijn negende, waren overal bandjes en ze persten zelf plaatjes en regelden zelf hun gigs. Dat heb ik altijd heel cool gevonden en motiveerde mij als tiener om zelf muziek te maken op mijn eigen voorwaarden.”
Een andere invloed is de jong overleden Britse saxofonist Xero Slingsby, die in de jaren ’80 in Amsterdam verbleef. Een rebelse muzikant die met een hecht trio
’s zomers vaak op straat speelde. “Zijn symbiose van free-jazz en punk en de attitude waarmee hij optrad sprak mij veel meer aan dan de jazz die op radio en tv te zien was.”
“Verder was ik als jonge muzikant zeer gecharmeerd van de swag en de stijl van John Lurie van The Lounge Lizards, een saxofonist en acteur die veel bekendheid genoot
door zijn rollen in de films van Jim Jarmusch.”
Dit alles en meer komt samen in “Bughouse” van Benjamin Herman.
Mis het niet.

Nid: 272 Body:

Noteer zaterdag 10 november in uw agenda, want dan geeft de Mike Stern Band acte de présence in de Spot, met meesterbassist Darryl Jones, bekend van de Rolling Stones, en Sting, in de gelederen.
Dit is fusion extraordinaire, uit de school van Miles Davis. Zowel gitarist Stern als bassist Jones speelden bij Miles in zijn jazz-rockperiode. Gitarist Mike Stern, die ook nog bij Blood, Sweat & Tears speelde, wordt beschouwd als een van de beste gitaristen ter wereld en heeft ook een geduchte live-reputatie: het zijn niets en niemand ontziende uitputtingsslagen, waarin over het publiek heen gebulldozerd wordt met aanhoudende en aanstekelijke jazz-funk, zo bewees hij enkele jaren geleden al in Middelburg.
Hoe kan het ook anders, aangezien hier de wereldtop op het gebied van jazz en fusion voor het Middelburgse voetlicht verschijnt.
Musici die hun sporen verdiend hebben bij Miles Davis, Jaco Pastorius, de Brecker Brothers, John Scofield, Stanley Clarke, Quincy Jones, David Sanborn, maar ook bij Sting, de Rolling Stones, Steve Miller, Michael Jackson en Madonna.
Los van de individuele palmares, is hier vooral van belang dat de muzikale som hier meer is dan de delen, en dat wil wat zeggen in dit geval.
Reserveren wordt aangeraden. Er zijn de nodige plaatsen te vergeven in de Spot, maar
geheel tegen de Zeeuwse zeden in kan het heel snel uitverkocht raken, de rest van de Benelux reserveert immers mee.

Nid: 274 Body:

Ergens is Marc Ribot de beste gitarist ter wereld.
Niet vanwege zijn instrumentale virtuositeit, techniek of vingervlugheid, hoewel daar ook wel degelijk sprake van is, maar meer omwille van zijn uiterst muzikale manier van spelen, die tegelijkertijd heel elementair, rafelig en ruig is, vergelijkbaar met andere eigentijdse ‘primitieven’ als Keith Richards of Neil Young.
Je hoeft alleen maar naar Tom Waits te luisteren, bijvoorbeeld het uiterst stuwend nummer ‘Go west’, dat echter pas echt van de grond komt, wanneer Ribot met zijn overstuurde gitaar invalt. Het belang van Ribot voor de tweede fase van Waits’ carrière, de zogenaamd meer experimentele ‘potten- en pannen-fase’, mag en kan niet onderschat worden. Het is nog maar de vraag of hij daar de eer voor krijgt, die hij verdient. Voor zijn samenwerking met de grote avantgardistische jazzvernieuwer John Zorn geldt grofweg hetzelfde.
Misschien ligt het ook aan Ribot zelf.
In een geweldige documentaire van Martin Scorsese over de blues komt hij helemaal op het laatst en als enige blanke aan het woord, uitermate cool, de bescheidenheid zelve en misschien wel helemaal geen blues-muzikant.
Ribot is feitelijk de ultieme side-man, hij beheerst immers alle stijlen, van soul tot surf, van punk tot jazz, van blues tot experimenteel. Zo speelde hij bij Wilson Pickett, Chuck Berry, Rufus Thomas, Solomon Burke, Allen Toussaint, Allen Ginsberg, Elvis Costello, The Black Keys, Robert Plant / Alison Krauss, Elton John, Marianne Faithful, Laurie Anderson, Norah Jones, The Lounge Lizzards en Medeski, Martin & Wood, een even indrukwekkende als uitputtende lijst.
Ondanks deze reputatie komt Ribot met zijn eigen en ook beste band naar Middelburg, het power-punk-jazz-trio ‘Ceramic Dog’, de ‘rawest band in ages’, volgens Time Out New York.
Samen met de supertalenten Shahzad Ismaily (bas/electronica) en Ches Smith (drums), wordt de nieuwe c.d. ‘Your Turn’ gepresenteerd.
Dit intense “free/punk/funk/experimental/psychedelic/post electronica collective,” in de woorden van Ribot, komt op dinsdagavond 27 november de verder uitgestorven binnenstad van Middelburg onveilig maken. U zij gewaarschuwd.