Skip to main content
Nid: 209 Body: [i.s.m. het Netwerk Oude Muziek] Kees Boeke, de naar Toscane uitgeweken blokfluitist, vedelspeler en onderzoeker, verkent met zijn ensemble Tetraktys de wondere muzikale wereld in de overgang van late middeleeuwen naar vroege renaissance. Op het programma staan verfijnde amoureuze ballades en virelais van Matteo da Perugia, de eerste cantor (!) van de prestigieuze Dom van Milaan. De componist is een representant van de zogenaamde “Ars subtilior”, een stijl gekenmerkt door ritmische complexiteit en radicale polyfonie, vaak geassocieerd met het pauselijk hof in Avignon. Da Perugia is een belangrijk figuur uit deze overgangstijd, die in zijn composities complexiteiwist te combineren met fraaie melodieuze wendingen in de vocalen. Voor deze tournee nodigde Kees Boeke de Canadese sopraan Stephanie True uit. Onthoud die naam. Zij wordt algemeen als een van de grote aanstormende vocale talenten beschouwd in het oude muziek-genre. Kees Boeke zelf is daarin ongetwijfeld een gevestigde naam, hij studeerde blokfluit bij Frans Brüggen en cello bij Anner Bijlsma, was jarenlang lid van Syntagma Musicum en de oprichter van onder meer Mala Punica (1989) en Tetraktys (2001)
Nid: 210 Body: Het uit Duitsland afkomstige Salagon Quartett treedt vanavond in kwintet- en sextet-vorm aan, om speciaal werken van Schubert en Dvorák, te spelen, een buitenkans om geweldige muziek te horen in een minder reguliere, maar zeer rijke bezetting. Het eigenlijke Salagon Quartett werd in 2004 opgericht door vier ervaren en gepassioneerde kamermuziek-spelers, Hun ideaal in klank en interpretatie is een transparante, welsprekende en kleurrijke manier van spelen, gebaseerd op het gebruik van historische instrumenten en op de historische uitvoeringspraktijk. Concerten van het Salagon Quartett werden door muziekcritici veelvuldig in lovende termen beschreven: „eloquent en meeslepend“, „met een onfeilbaar gevoel voor de klank en de essentie van de partituur“, „de transparante articulatie was steeds volgbaar en ongelofelijk genuanceerd“, „dit musiceren is prachtig in balans, en straalt een weldadige warmte uit“. Dit veelbelovende concert maakt deel uit van een uitgebreide tour door Duitsland, Luxemburg en België en is het enige optreden in Nederland.
Nid: 211 Body: Roept de blokfluit bij u onverhoopt nog steeds onaangename schoolherinneringen op ? Dat is dan buiten Lucie Horsch gerekend. Zeventien is dit muzikale toptalent, maar ze nam al een Vivaldi-cd op bij Decca, onder de veelzeggende titel Champion of the recorder, in 2016, het jaar van haar internationale doorbraak. Horsch’ aanstekelijke energie en stilistische raffinement maken haar tot een gedroomde sparringpartner voor B’Rock, een van de beste en meest kleurrijke barok-ensembles bij onze zuiderburen, door Klara in 2015 ook uitgeroepen tot ensemble van het jaar. Over Lucie Horsch had de pers het volgende op te merken: “Fearsome virtuosity and superb technique” (BBC Music Magazine) “overrompelend speelplezier, ontroerend pure klank” (NRC) „bepaald wonderbaarlijk wat ze uithaalt met een simpel houtje met wat vingergaten…pijlsnelle nootjes in ademloos makende ketens” (De Volkskrant) De 17-jarige blokfluitiste Lucie Horsch is een van de grootste muzikale talenten van haar generatie en een reeds veelgevraagd solist in binnen- en buitenland. B'Rock Orchestra werd in 2005 opgericht in Gent, uit zin voor vernieuwing en verjonging in de wereld van de oude muziek, waarbij oude én eigentijdse muziek elkaar ontmoeten en bevruchten, zoals de veelgeprezen cd met werk van Antonio Vivaldi en John Cage, 'bien étonnés de se trouver ensemble'. Laat deze buitenkans niet aan u voorbij gaan om het Zeeuws debuut van een van Nederlands toptalenten bij te wonen, om nog maar te zwijgen van onze Belgische vrienden van B’Rock, die wel degelijk met een volwaardig barokorkest richting Vlissingen komen, hoe zou je anders deze fantastische “concerto grosso’s” kunnen spelen ?
Nid: 212 Body: Pianist Ronald Brautigam is ongetwijfeld één van de meest prominente musici hier te lande, niet enkel vanwege zijn virtuositeit en muzikaliteit, maar ook vanwege zijn eclectische muzikale interesses. Een leerling van de legendarische Rudolf Serkin, was Brautigam al vrij vroeg een graag geziene gast bij de grote orkesten van de wereld, ons eigen Concertgebouworkest niet in de laatste plaats, onder leiding van niet de minsten, zoals Riccardo Chailly, Charles Dutoit, Bernard Haitink, Frans Brüggen, Christopher Hogwood en Sir Roger Norrington. Naast vertolkingen op moderne instrumenten is Brautigam ook een warm pleitbezorger van de fortepiano, hij is zelfs wereldwijd één van de belangrijkste vertolkers op dit onderschatte instrument. Als solist werkte hij samen met de grote orkesten binnen de authentieke muziekpraktijk: het Orkest van de 18e Eeuw, het Orchestra of the Age of Enlightenment, het Freiburger Barockorchester en l’Orchestre des Champs-Elysées. Op cd heeft de pianist inmiddels een indrukwekkend oeuvre opgebouwd, hetgeen hem de nodige prijzen opleverde: drie Edisons, een Diapason d’Or, de Preis der Deutschen Schallplattenkritik.en de uiterst prestigieuze MIDEM Classical Award. In 2005 werd het Chiaroscuro Quartet opgericht, een kosmopolitisch ensemble, dat muziek uit de klassieke en vroege romantische periode op darmsnaren en met historische strijkstokken vertolkt. Het unieke geluid van het kwartet - beschreven in The Observer als 'een schok voor de oren van de beste soort' - wordt door publiek en critici in heel Europa bovengemiddeld geprezen. Hun groeiende discografie omvat opnames van muziek van Mozart, Beethoven, Schubert en Mendelssohn, hetgeen hen op hun beurt de Preis der Deutschen Schallplattenkritik in 2015 opleverde. Waarmee maar gezegd wil zijn dat Chiaroscuro niet zomaar begeleiders van Brautigam zijn, maar een ensemble, waar muzikaal mee gerekend moet worden.
Nid: 213 Body: De St. Jacobskerk heeft een mooie en inmiddels langdurige traditie van kerstconcerten door excellente Engelse koren, met name uit Cambridge, soms Oxford en nu voor de eerste keer een topkoor uit London. Met het Choir of Royal Holloway is echt een muzikale zwaargewicht binnen gehaald. Royal Holloway wordt als een van de beste en veelzijdigste gemengde college-koren beschouwd in het Verenigd Koninkrijk. Hun discografie op Hyperion is indrukwekkend en internationaal ook goed ontvangen. Het koor, opgericht in 1886, concerteert grofweg 50 keer per jaar wereldwijd, maar natuurlijk wordt het eigen college niet vergeten. Royal Holloway is gespecialiseerd in muziek uit de late renaissance, maar hedendaagse muziek staat eveneens hoog op het programma, met name muziek uit de Baltische staten, waar men een speciale relatie mee heeft. De pers had daar het volgende over te melden: “Under Rupert Gough's care since 2005, the Choir of Royal Holloway College has attained standards of musicianship and technical refinement high above the reach of most student ensembles...Gough and his choristers are outstanding." (Classic FM Magazine) In het programma van 19 december komen de traditionele kerstliederen uitgebreid aan bod, plus diverse door de kerst geïnspireerde werken van diverse componisten uit diverse periodes, van Bach tot Mendelssohn, waarin een zeer hoog vocaal niveau samen zal gaan met een hopelijk behaaglijk kerstgevoel.